Połysk włosów to ważny wskaźnik ich zdrowia, skuteczności produktu i zadowolenia konsumentów – zwłaszcza w przypadku takich preparatów jak odżywki, serum i olejki. Żeby ocenić połysk w sposób naukowy i powtarzalny, zazwyczaj przeprowadza się dwa rodzaje testów: badania instrumentalne z użyciem glosymetru oraz testy użytkowe z udziałem paneli konsumenckich lub przeszkolonych oceniających.

Pomiar za pomocą glosymetru (badanie instrumentalne)

Glossymeter to precyzyjne urządzenie służące do ilościowego określania połysku powierzchni poprzez pomiar odbicia światła od powierzchni włosów. Badanie przeprowadza się w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych, aby wyeliminować czynniki zewnętrzne, takie jak oświetlenie czy wilgotność.

Jak to działa:

• Czyste lub poddane obróbce pasma włosów (wiązki włosów) są przygotowywane i standaryzowane pod względem długości i wagi.

• Promień światła pada pod określonym kątem na powierzchnię włosów.

• Urządzenie mierzy natężenie światła odbitego pod kątem lustra.

• Wynik podaje się w jednostkach połysku (GU), przy czym wyższe wartości oznaczają bardziej lśniące włosy.

Zastosowania:

• Porównanie przed i po zastosowaniu produktu (np. szamponu, odżywki, olejku do włosów).

• Ocena długoterminowych skutków (np. po wielu praniach).

• Porównanie nowych receptur z normami rynkowymi.

Ocena połysku podczas użytkowania (test subiektywny)

Test użytkowy często przeprowadza się z udziałem panelu konsumentów lub przeszkolonych ekspertów, którzy oceniają połysk po użyciu produktu w normalnych warunkach.

Procedura:

• Wolontariusze myją i pielęgnują włosy, używając określonego produktu przez ustalony czas (często 1–4 tygodnie).

• Połysk ocenia się wizualnie w standardowych warunkach oświetleniowych, często poprzez porównanie z obrazami referencyjnymi lub przy użyciu skali Likerta (np. od „matowy” do „bardzo błyszczący”).

• W niektórych testach zdjęcia są robione i oceniane przez ekspertów, którzy nie znają wyników.

Korzyści:

• Odzwierciedla rzeczywistą wydajność produktu.

• Łączy wrażenia wizualne z wrażeniami użytkownika (dotyk, miękkość, łatwość obsługi).

• Można to połączyć z badaniami instrumentalnymi, żeby uzyskać pełną walidację.

Tabela podsumowująca